Een zak ketchupchips

Vandaag sloot ik voor de laatste keer de deur van mijn klas.

Mijn leerlingen gaven me een zak Lays tomatenketchupchips. Ze weten dat dit mijn favoriete chips zijn. Maar het was geen gewone zak chips. In de zak zaten briefjes met woorden en complimenten. Chipjes vol zinnen die lieten zien wat onze tijd samen voor hen heeft betekend.

Iedere dag probeer ik ervoor te zorgen dat kinderen zich gezien en gehoord voelen. Niet alleen in wat ze leren, maar in wie ze zijn. Vandaag voelde ik dat terug. Dat raakte me.

Die zak chips stond voor alles waar ik in geloof. Dat een kind tot bloei komt wanneer het echt wordt gezien. Dat aandacht en nabijheid het verschil maken. En dat kleine gebaren soms meer zeggen dan grote woorden.

Daarom neem ik deze stap met vertrouwen. Vanaf nu richt ik me volledig op HelderOnderwijs.

Met HelderOnderwijs ga ik verder met wat in die zak chips zo voelbaar was. Ik kijk mee wanneer het lastig wordt. Wanneer zorgen ontstaan. Wanneer een kind vastloopt op school of in zijn ontwikkeling. Samen met ouders breng ik in kaart wat een kind nodig heeft en waar het knelt. Rustig. Onafhankelijk. Vanuit het kind.

Want ouders staan sterker wanneer iemand even naast hen komt staan. En kinderen hebben ruimte nodig om zichzelf te kunnen zijn.

Herken je dit bij je eigen kind, of bij gezinnen waar je mee werkt?

Je mag altijd contact opnemen of een kijkje nemen op helderonderwijs.nl.